Dec 7, 2017
Folkert

Wat resteert is de herinnering!

Vandaag had ik een nadere kennismaking met een nieuwe collega die voor ons bedrijf de Cloud propositie gaat versterken en de business op het gebied van IT security vorm gaat geven. Nieuw bloed, nieuwe ideeën, kortom veel energie. Hij heeft de accounts en de lopende zaken van een andere collega, die kortgeleden zijn werkzaamheden bij een ander bedrijf heeft voortgezet, overgenomen. Hij ‘beklaagde’ zich enigszins over de wijze waarop de overdracht was verlopen; “twee A-viertjes”. In zijn vorige bedrijf maakte hij gebruik van een uitgebreid, ingericht en goed onderhouden CRM-systeem. Dus één van de nieuwe ideeën was…..juist!

Later in het gesprek kregen we het over de transitie van ons bedrijf naar zelforganisatie. Aangezien het woord Holacracy wat ‘jeuk’ bij deze of gene geeft, gebruiken wij het woord zelforganisatie (hetgeen wat anders is dan zelfsturing). Persoonlijk geef ik meer voorkeur aan ‘een organisatie voor de bedoeling’. Het werken vanuit dynamische rollen (in plaats van statische functies) en het opzoeken van spanningen om te verwerken (in plaats van het vermijden van problemen of het beleggen van het onvermijdbare bij anderen). Ik weet niet precies hoe we erbij kwamen, maar op een gegeven moment kregen we het over de mate waarin binnen een Holacracy rekening gehouden wordt met het menselijke (wat daar dan ook mee bedoeld wordt). Deze vraag beantwoord ik altijd met een uitdagend “niet!”. “We willen naar een organisatie van rollen”. Vaardigheden, kennis, wilskracht, ervaring ed. maken de ene persoon geschikter voor een rol dan de ander.

Beide gespreksonderwerpen brachten mij op de vraag wat de basiscomponenten van een organisatie zijn. Wat als je alle ‘tijdelijke’ elementen (informatie, mensen, processen ed.) uit de ‘equation’ haalt? Wat houd je dan over? Rollen en Systemen! Mensen ‘stromen’ door een organisatie van rollen. Mensen ontwikkelen zich door het werk van de organisatie te doen (middels expliciete rollen). Data en informatie stromen door een organisatie van systemen. Mensen verlaten op een gegeven moment de organisatie en hoogstens resteert de herinnering.

rollen-systemen

Data wordt door systemen verwerkt tot informatie en vervolgens wordt die informatie opgeslagen. En uiteindelijk resteert ook informatie als herinnering (het is niet meer ‘actionable’). Positiever uitgedrukt; mensen en data zijn de brandstof van de organisatie. Alhoewel belangrijk en essentieel, uiteindelijk resteert de herinnering.

Leave a comment